Aşk Şiirleri Yeryüzü Uçurtmaları

Sen söyle bendeki masumiyeti.
Gönül neleri taşıyor kendisinde.
Yıllar geçse de, aşk acısı bir türlü geçmiyor.
Ne kadar çabalasan da umutsuz.
Yeryüzünü değiştiriyor, vicdan.
Her şey eskisinden daha vahşi.
Kendine dönüktür rüyalar da.
Seni saran sadece düşler değildir.
Her şeyin ötesinde duran kader vardır.

İçten içe isyan eden bendim.
Bu aşkın yollarında ölen de bendim.
Bir rüya olsa da ikimize çığlık atsa.
Yeniden buluşsa çiçeklerle denizler.
Beni sana teslim edenler canlansa.
Bir aşk mektubu düşse gözlerden.
Ağladığım her şey şiirlere dönüşse.
Beni vicdanıma yanaştırsa kelimeler.
İkimizi yeniden yapılandıran bir düş olsa.
Seninle aramdaki buzlar erise.

Bu aşk yasak mıydı, kader sofrasında.
Oysa çiçekler hala canlıydı.
Bahar mevsimi daha geçmemişti.
Küçük hatıralar daha kefene girmemişti.
Yaşamak vardı, aşk denizlerinde.
Seninle uzun uzun bakışmak ne hoştu.
Çünkü gözlerde yaşayan sevgiydi.
İkimizin birbirine olan inancı ve vicdanı.
Aynı kafeste bulunan iki muhabbet kuşu.
Ama biz özgürdük, biz sevmiştik.
İşte bizim hikayemiz buydu.

Özümüz, gözümü aşktı seninle.
Düşlere kanatlanan kara toprak vardı.
Ölmek bir anlığına kendini bulmaktı.
Sonrası cehennem ya cennet.
Sensiz bana her yer cehennem.
Dökülmüyor, kadeh bir daha kırılmıyor.
Güne bakınca, her şey kendinden geçiyor.
Bak bana bir kez daha isyanda.
Bu aşk düşlerin derin inzivasında.
Çünkü uçurtmalar,
Gökyüzü kadar yeryüzünün de katında.

Kudret Alkan / Yazar ve Şair

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Pin It on Pinterest