Yaşam Sahnesi

-1-
Öyle bir yerdeyim ki,
Resmen hayallerin içine dalmışım.
Kendimi bir türlü tanıyamıyorum.
Yollar arızalı, yüreğim kendinden geçmiş.
Hangi sefaletin kucağına düşmüşüm.
Biri bana sensizliği açıklasın.
Bana eskiden kalma günleri anlatsın.
Elbet isminde baharın renkleri olur.
Seni her gün sayıklarım.
İsmini mavi bulutlara kazırım.
Ne olur anlat bana şiirlerimi.
Ne kadar saf ve temiz olduklarını anlat.
Bakarsın sessiz bir gecede kapını çalarım.
Gözlerinin derinliğinde kendimi ararım.
Ama biliyorum, orada da yokum.
Biten bitmiş, giden gitmiş çoktan.
Al beni, alın beni bu dünyadan.
Bir canım var, onu da alması Hak’tan.

-2-
Zaman ikimizi avutan bilmece mi?
Neler geçip gitti yaşam sahnesinden.
Acaba sözünde durdun mu?
Rengarenk çiçekler hala ellerimde.
Sana doğru açılan kapılar.
Beni bugün de tut.
Bir kez daha ayrılık vursun.
Penceremde sabahın ilk ışıkları.
Hangi ceketimin düğmesi kopuk.
Bak yine seni taşıyorum.
Uykusuz bir haldeyim.
Ama yorgun, ama yaralı.
Bir yerlere doğru varmak istiyorum.
Bu sene de sensiz bir halde.
Islak imzalı şiirler var, yüreğimde.
Her birisi senden doğan.
Bazıları senden ölen.
Anlamalı, bir kez daha bakmalı.
Sessiz sanatların üstesinden gelmeli.

Kudret Alkan / Yazar ve Şair

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Pin It on Pinterest