Sevgiliye Aşk Şiirleri Derin Varlık 

Sevgiliye Aşk Şiirleri Derin Varlık 
Zaman belli noktalarda seni benden alan bir cellat olmuş. Cehennemin mihenk taşlarından biri de cennet hayalidir. Kişi cennete gitme uğruna kendi gerçeklerini kaybeder. Oysa insanın iç dünyasında saklı kalan kendine olan sevgisidir.

Seviyorum yorgun akşamların üstüne.
Seninle belli noktalarda yaşamışız.
Kendi iç dünyamızı dağların üzerine kurmuşuz.
Ne güzeldi seninle yaşadığım yıllar.
O zamanlar insanda başkalaşım vardı.
Saygı ve emek her şeyin önündeydi.
Şimdilerde her şey kendini bitirdi.

Yaşamak ağır bir şartın getirdiği hüküm gibiydi. Kendini nerede görüyordun. Neresi sana ilaç gibi geliyordu. Kimlerle yaşıyor, kimlerden saklanıyordun. Elbet bir amaç vardı. Yaptıkların kesinlikle boşa gitmiyordu. Sancı çekiyor, varlığın derin anlayışında kendine yer buluyordu.

Yıldızları söylerken nasıl da hıçkırdım.
Gözyaşlarım zifiri acılarda kayboluyordu.
Kendimi bulma umudum vardı.
Güne bakarken kendimi karanlıkta buldum.
Bu dava kaç yüzyıl daha sürecekti.
Bilirim ki, aşk kendi içinde ölümsüzdü.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Pin It on Pinterest