Sana Sevdayla Tutunmak


Benimle yol aldığın günleri hatırla.
Geçmişi unutmak kadar kucaklamak.
Serin gözlerden dökülen anılar.
Nerede kalıyor, yolun içindeki düşler.
Her tarafımız karanlıklar içinde.
Bir an olsun bırakmadım seni.
Sonuna kadar tutundum sana.

Bırakıp giderken beni,
Ardında kalan beyaz güller.
Bizim sonumuz kötü bir günah gibi.
Yıkıntılar içinde kendine dönen.
Bir yerde gizli hatıralar içeren.
Sen de gittikçe düşüyorsun içine.
Karanlık alıp götürüyor seni.
Ardında kalan sadece kurumuş çiçekler.

Anla beni, bu kaçıncı yüzyılın sonu.
Senden gidenler hala bende saklı.
Derin yaralar var aramızda.
Hani hiç geçmeyen üstü kapalı cezalar.
Vicdanından arta kalan yorgunluk.
Seni mahşere götüren yalnızlık.
Sana seni vermeyen ıssız günler.
Hiçbiri son bulmadı, sona ermedi.
Her şey yarım kalandan daha umutsuz.

Bilemedim, kendi isyanımın zincirlerini.
Bana beni bırakmayan nice acılar.
Her biri birbirinden sevdalı sitemler.
Hepsi sanaydı, her biri seninleydi.
Yüreğimin düştüğü zincirlerleydi.
Son bakışa kurban giden ıssız geceydi.
Yaşamdı, belki de ölümü ertelemekti.
Kim ne derse desin,
Aşk ölüme cesaret etmekti.
Sevmek sevdayla sana tutunmaktı.
Kudret Alkan / Yazar ve Şair

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Pin It on Pinterest