Rüzgarın Efendisi

Rüzgarın Efendisi
Umut kendisini inatla sürdürürken,
Kim bilir kaç cennet ruhundan sökülür.
Bir yerde nabız, diğer yanda heyecan.
Her bir dava kendisini sonlandırır.
Rüyalara düştüğümden beri,
Bütün benliğimle seni arıyorum.
Kendi içimde rüzgar olduğum kadar,
Kendi dışımda da denizim.
Aslında ben,
Ölene kadar seni sevenim.

Her aşk bir yanda ömre bedel.
Sen tutkun olduğun mucizeleri dile getir.
İsyan da senin olsun, merhamet de.
Umut bir yerde kendisini saklamışken,
Onu ancak duygularla bulursun.
Bir hayal düşer gözlerinin penceresine.
Ve sen kendi içinden hayaller sayıklarsın.
Umudunu seni almaya gelen aşka anlatırsın.

Zaman adeta maske takmış acılara.
Yüreğimde filizlenen bir mevsim var.
Kıştan yaza, yazdan yeniden bahara.
Zamanın öfkesi vardır.
Senden sevdiklerini alır.
Geriye yağmur ve toz bulutu kalır.
Senden gidenler,
Ancak acılarla açıklanır.
Belki de hepimiz,
Kendimizden hayallerle kaçıyoruz.
İnsanlar bir yerde tükenirken,
Bizler gözyaşlarını duygulara bırakıyoruz.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Pin It on Pinterest