Gözlerindeki Damlalar

Ölüm bu. Kıyasıya rekabet nerede sabahlar? Kıskanç kadın beni ellere veren sen değil misin? Anlamak gerek. Bazı zamanlar cümlelerin bitişlerinde kendine çeki düzen vermek gerek. O vakit, sen de yağmurları anlarsın. Gözlerindeki damlalar her şeyin itirafçısıdır. Sen bir kez daha kendini kandırırsın. Belki de tüm güneş ışıkları seni arıyordur. Bu acımasız dünyada hayaller zihnin derinliklerine batıyordur. Hatta var olan ruh, gözyaşlarının içinden geçerken aşkı kurutuyordur.

Aşka doğru kanat çırpmak.
Yeditepeli şehrin üzerinden atlamak.
Hangi çiçek kurda dönüşür?
Elbet açacak bir renk vardır.
Anadolu bir kez daha acıdan hıçkırır.
Yeraltı ve gökyüzü aynı yerde buluşur.
Mavisiyle yeşiliyle benim yüreğimdir.

Bir renk var ki, her acı kendi doğumunu müjdeler. Yeraltında söylenen şiirler, ıslak düşlerin içinden geçene dek esarettedir. Yüreği sonsuz olmak, aşkın üstesinden gelmektir. Aşk bir kez daha kendisini ortaya döker. Ruhuna, yazgısına, kapıldığı rüzgarıyla bizim olur, aşk.

Kudret Alkan / Yazar ve Şair

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Pin It on Pinterest