En İyi Aşk Şiirleri Aşk Denilen Ebediyet

En İyi Aşk Şiirleri Aşk Denilen Ebediyet

Damlarsın da, yeniktir gözlerin.

Etrafta bir perde, bir pencere ziyan olmuş yıllar. Ötesi ya da gerisi yoktur, aşkın.

Nasıl yol alırsa oradan vurur kendisini. Bir intihar timi gibi patlar, içinde.

Sen sevgiden geçtikçe bir başka.

 

Yaşadıkça hıçkırıklarımızı biriken nehir. Bir yerde deniz olmalı, aşina olduğumuz. Tutunmalı yıllara, yaşamalı delice arzuları.

Giyinmeli kaderi yeniden, hani yeniden severek.

 

Sev beni, en korkak yanlarından.

Güvenmelisin, çünkü bırakmam seni uçurumlara. Zirveye oynasam da yarı yolda unutmam.

 

Sen benim çiçeğim, sen benim umudum. Sen benim yol aldığım en geçerli çarem. Teselli olamaz senden başkası.

Sensiz anlamı olmaz, yıkımların bile. Sensiz geçemez, bendekiler.

Sadece sanadır, içimdeki deli geceler.

 

Yine yanıyorum, rüyaların haykırışından. Bir gün daha doğacak az sonra.

Güvercinler kanatlanacak yuvalarına. Bir ekmek, bir suymuş bu yaşam.

Bu yaşam,

Soframıza konmuş aşkmış.

 

Sen de yaşa beni, sen de sözler söyle. Sessiz kalma, konuşmalısın içindekini.

Bana yurdundan, bana çocukluğundan bahset.

 

Bendeki deli yangına ortak ol.

 

Çünkü bilirim ben de yanmayı. Arzular alev alır da,

Önüne geçemezsin sevmenin.

Hepsinin hikayesi gözlerimizdeki yankıda.

Hani devirdiğimiz dağlarda, hatta isyanlarımızda.

 

Çünkü sahne aldık, kendimizden. Çünkü yaşadık, senden ve benden. Her birisi kırık gönüllerimizden. Ayrılık bile olsa kaderimizden.

Ne kadar yaşarsak yaşayalım, Aşk denilen ebediyetten.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Pin It on Pinterest