Başka Aşklar Bir Türlü Sen Etmiyor

Başka Aşklar Bir Türlü Sen Etmiyor
Sen gidince, yaşam da bir yerlerde göçüp gitti sanki.
Sanki buz gibi odanın içinde, tek başına çaresiz.
Aklımı almışlar, başka neresi kaldı acaba?
Üşüyorum, ellerim kar tanelerinin içinde gibi.
Öyle derinden, öyle masum seni özlüyorum.
Yerimi de terk ettim, yurdumu da.
Sen ne güzelsin, çirkinken de güzelsin.
Ölüm şiir olunca bir kez daha yaşamı affediyor.
Bahar mevsimi dağların zirvelerinden aşağıya iniyor.
İnsanoğlu güzellikler içinde yeniden âşık oluyor.

Sevgilim, ben bu aşkı bir türlü bırakamıyorum.
Sensizlik insanı derin bir endişeye ve korkuya sürüklüyor.
Sanki yaşamıyorum, sanki nefes almıyorum.
Senin yerini hiç kimse tutamıyor sevdiğim.
Gerçekten ruhum yorgun, kalbim de kırık.
Umut etmeye çalışıyorum, ama elime geçen sadece yoksunluk.
O kadar üzgünüm ki, başka aşklar bana yetmiyor.
Hangi aşk olursa olsun, bir türlü sen etmiyor.

Kudret Alkan

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir