Aşk Şiirleri Zamana Karşı Ayaklanma

Aşk Şiirleri Zamana Karşı Ayaklanma
Aşk, güce sahip olan paranoyak bir duyguydu.
Onun içindeki gelgitler,
Ölümden yaşama dek süren kader ikilemleriydi.
Ayakta kalmak, ya da yıkılmak vardı.
Her iki durum da hayallerin kaynağıydı.
Acı kendini kurtarmak için düş kuruyordu.
Sevinçse kendinde olan bir sığınıştı.

Çok sevip arzu etmek vardı.
İnsan ne kendinde olabiliyordu,
Ne de başka bir canın içine karışabiliyordu.
Tutunmak, belki de bunun ismi kendini tırmalamaktı.
Acıya şükretmek yeniden başlamaktı.
Her defasında küllerinden doğmaktı.
İşte insan yine büyüyordu.

Son kez olsun bak bana.
Bana eskilerden kalma bir anı ver.
Yırtıp attığım duvar yazıları hala senin.
Hala sendeki mecburi gidişi düşünürüm.
Yıldızlar içinde parıldayan defterler.
Bazılarını kapattığım, bazılarını açık bıraktığım.
O defterler ki, arada sırada uçuştuğum.

Kelebek olmak gerek bazen.
Yaşamını tek bir güne sığdırmak.
Ve o gün doyasıya yaşamak.
Bir anlamda gününü gün etmek.
Seninle de böyle yaşamak isterdim.
Uçurtma, ya da güneşe doğru kanat çırpmak.
Sonu olmayan bir aşkta ilerlemek.
Evet sevgilim gönül neler istiyor.
Bir kuş gibi yerinde duramıyor.
Zamana karşı ayaklanma yapıyor.

Kudret Alkan / Yazar ve Şair

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Pin It on Pinterest