Aşk Şiirleri Sensizlik Kimyası

Aşk Şiirleri Sensizlik Kimyası
Zaman ötesinden kendine selam duruyor. Bana beni vermeyen bir ilah konumunda. Her şeyin göstergesinde aşina olduğum kimsesiz bir düzen var. Beni bana bırakmayan anılar var. Sensizliğin kimyasında ne kadar biyolojik silah ürettiğim bilinmez. Elbet bir zaman gelir ki, ikimiz zamanın ötesinde kendimize bir yol haritası oluştururuz.

Nedensizlik içindeki neden de sensin.
Nedenler içindeki nedensizlik de.

Derin bir yol. Derin bir aşk. Nereden yazılsa, kendini imha eden yalnızlığım. Bir yere varabilir mi, masum acılar? Oldukça yorgunum. Sadece düşlerin madeninde gezinebilen bir yapıdayım. Geçmiş beni azarlıyor. Geçmiş beni bölük pörçük ediyor. Her yanım duman kokan hayaller içinde. Damarlarımda tuz basılmış yaralar. Açılmıyor, kalbimin kapakçığı. Kıyamete kadar senin sürgünün olmuş bu yürek.

Zamanın kaçakçılığında seninle ben. Eşkıya olmuş aşkımla, sonsuzluğu gasp eden ayrılık. Nasıl ölüyorsam, nasıl gömülüyorsam. Anlayamıyorum. Bütün karanlık hikayeler kalbimin ağlayan şehirlerinde. Bir roman gibi kendi kendimin dipsizliğinde can çekişen bir yapıdayım. Bir yerden medet umuyorum. Ama olmuyor. Kader denilen hain bana hile yapıyor ve rest çekiyor.

Kudret Alkan / Yazar ve Şair

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Pin It on Pinterest