Aşk Şiirleri Kader Mevsimi

Aşk Şiirleri Kader Mevsimi
Kalbimin derinliklerinde hüsran var.
Aklımın sayacında bir deli.
Rüzgar bana yön vermez oldu.
Yağmur desen kirli bir ölüm.
Hangi düşlere bakacağım bundan sonra.
Beni bana vermeyen onca neden.
Seninle ilerlediğim dipsiz rüyalar.
Bana meydan okuyan yorgun sabahlar.
Her köşeye saçılan kurşunlar.

Bırakma beni, bırakma bu şehirleri.
Yerde yatan aşk oldukça,
Sararıp solar bu yağmurlar.
Gülü ustasından bulmalı.
Yaşamak bir neden değil mi?
Onca düşten sonrası bizim değil mi?
Anlamalı ve yazmalı seni bir yere.
Düştüğüm yerlerde bir neden olmalı.
Belki de her şey nedensiz bir neden.
Ya da nedenini kaybetmiş bir etken.

Seninle sebepsiz intiharlarda koştuk.
Üstümüze yağan kar vardı.
İkimiz ölümüne düşlerde gezindik.
Kendi rüyamızı sonlandıran bir uyanıştık.
Koştuk, sonuna kadar aşkı oynadık.
Belli bir nedene doğru açıldık.
Rüzgarlarla yağmurları bir arada tuttuk.
Her nedende birbirimize aşıktık.
Seninle düşlerin yoluyduk.

Bırak, üstümü örtme.
Bu aşk vatan gibidir, bana.
Her yoldan ilerleyen ikimiziz.
Her nedenden uyanan rüyalarız.
İkimiz kör kütük aşıktık.
Rüyaların dilinde söylenen ve yaşanan.
Birbirimize naralar atan.
Başkaydık, başka bir gizemdik seninle.
Umutlar üzerindeki hayal alemiydik.
Huzuru kurtaran bir kader mevsimiydik.

Kudret Alkan / Yazar ve Şair

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Pin It on Pinterest