Aşk Şiirleri Göz Göze Kalmak

Aşk Şiirleri Göz Göze Kalmak
Gözyaşı doğmuş, ruhun yarısı kan ter içinde.
Ayaz bir yaşam bu, kıştan kaçmış, sakallarım.
Soğuk teninde yılan üremesi, ihanetsin sen.
Aldandım, hayale damlar oldum.
Artık son dönem içindeyim, kuşkuyla çıldırmış.
Kimi görsem saldırıyor, bu mutluluk, bu acı.
Kedersi gözlerim, üşüyen damlalar.
Ta ki, cehennem olana dek, aşka düş giydirmek.
Sensin, alev kokuyorsun, içime çekiyorum, anadan doğmayım.
Bilincim yok olmuş, sen dokunduğun vakit.
Sen hatalarında bencilsin, büyüksün, ilhamsın.
Vakti gelmemiş bir gelindin, seni düşündüğüm vakit.
Hayaller geri getirmiyor seni, kızlığını, bakireliğini.
Çalınmış her şey, içkim bile alınmış.
İki mezar olmuşum, seninle doluyken.
Bırakabilsem, tutunabilsem, rüzgarın eğdiği bedenini.
Üflesem anlayacaksın, nefesimdeki sevgiyi.
Bir daha solumayacaksın.
Çünkü zaten aşkla dolusun.
Anlamadın, hala anlamadın beni.
Nasıl anlatılır ki, sözcükler suskunluğa yemin etmiş.
Tesellisi yok, ucu bucağı yok, bu şiirlerin.
Derinden derine, gözden göze, köz halinde.
Kül kadar olgundur, ruhlarındaki yaşam.
Deney oldum, kendi kendimin kobaylığında.
Örneklendirmek mümkün olsaydı keşke?
Bir tane daha var mı senden?
Çünkü sigarama saracağım seni.
Çünkü içkime dökeceğim, nefesini.
Sarhoşum, ölüm gibi enginim, bu gece.
Sabah gelmeyecek, kavuşamayacağız.
Yalnızca bu şiir kalacak, yazıları nemli.
İçli bir hatıradır, her dizesi.
Her anı bir şaraptır, göz göze kalmak gibi.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Pin It on Pinterest