Aşk Şiirleri Gönlüm Dar

Aşk Şiirleri Gönlüm Dar

Ne acılar yaşandı, dar gönüllerin içinde. Ben ki, dağı taştan bulan bir intikalim. Giysimde ve ruhumda dar olduğum bir aşktır ki, sonum sonumdan da sonra. Bir ara acıya karıştım, karıştıklarımın sonunda. Bir anımsama, bir düzendir tutturdum. Yastıkların sokağında ağlayan bendim. Öldükten sonra dirilen umutların rüyalarını süsleyen de bendim. Şehirleri geçtikçe, kaldırımları ağlattıkça, parklarda sabahladıkça kendime gelen de bendim. Aslında hep kaybolan, her daim içindeki ruhu kendine dar eden bir kuyu. Kuyu ki, cenneti gözyaşlarıyla

merhem eden apayrı bir dünya.

 

Son bulan senden önce kıyısına varmış.

Bir dünya ki, sadece seni gözyaşına taşıyan. Limanlar kadar hıçkırsan tutarsın mendilimi. Sana olan sevgimden önce de vardın, sen.

Her var olan ve hep sevilenler içindeydin. Benden öncesinde beni bulan bir bendin.

 

Ah aşk.

Ah sevgili diriliş öyküm.

Bu cesetlerin içinde ben yine Araf’ın pencerelerinde. Beni söyleyen bir sen eksikliği.

Hazin bir sonun dünyaya olan bakış açısı.

 

Sen yine söyle bendeki şafağı. Bulacak güneş, bulacak gün ışığı.

Dünya bu değil, en azından bendeki burada değil. Gönül ikramı, lodosun gizemli Tanrı’sı.

Siz söyleyin sizdeki ölümü.

İsmi geçinceye dek yaşayın ruhumu.

 

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Pin It on Pinterest