Aşk Şiirleri Duygusal Uzun Tek Dudak Olmuş Duman

Aşk Şiirleri Duygusal Uzun Tek Dudak Olmuş Duman

Görsen beni.

Ah bir baksan kendi içinden kaçanlarla. Ya da kendi içinden gidenlerle,

Bir merhaba diyebilsen.

 

Benim adım umut.

En çok mavi sevişini sevdim, senin. O yeşil duvarından geçmeye dursun. O sözlerin bahtımı gül ekmeye kalsın. Sen, benden gidenlerle bütünleşesin. Bak bakalım,

Yarım ay kaç odaya dolacak. Kaç yastık,

Işıldayarak ıslanacak.

 

Bilemezsin.

Sen gerçekten beni bilemezsin.

Ne kadar içtiğimi, ne kadar bocaladığımı. Hayatın ortasına kendimi çaktığımı.

Namussuzluğun içine tükürdüğümü.

 

Sen beni bilemezsin. Gerçekten bilseydin, Yanımda gözyaşını yakardın. Gerçekten anlasan,

Aşkın destanını yazardın.

 

Belki de anladın da,

İşine gelmiyor bu kadar sevilmek. İşine gelmiyor,

Şarabı üzümün içinden çekmek. İşine gelmiyor,

Tek dudak olmuş dumandan emilmek. Yine işine gelmiyor,

Hakikat deneni ruhta yok etmek.

 

Ağla, ağlamana bak sevgilim.

Ben kuytu köşelerimde muzip bir ağlatı. Hayalden gerçeğe dans eden küçük bir opera. Sen bana erkenden kalkıyorsun,

Lakin benim ölüm yatakta. Tutunsan kollarımdan da,

Bitkinim, yorgunum, şiire ve duyguya hasretim. Çünkü ben senin ellerinde değilim.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Pin It on Pinterest