Aşk Şiirleri Duygusal Sana Seni Bırakıp Gitmek

Aşk Şiirleri Duygusal Sana Seni Bırakıp Gitmek

Bir zamanlar göz içinde deniz misali yürüyorduk. Ellerimiz sokaktaki çocukları büyütürken,

Kaderi cennetle avuçlardık. Hani ter oluşurdu sevişirken.

Hani damlalarla artardı göğüs kafesin. Ne güzeldi biçimsizce bedenleşmek.

 

Yaşlı mıydık,

Yoksa rüyaya tutunan küçük kirpikler mi. Ne vakit aralasam sendekileri,

Gözlerim uzaktan da mesafeli. İnsan yok, insanlar yok içlerinde. Cansız ve mat bir şekilde.

 

Dolmuş, kırılmış, parçalanmış. Gülümsemelere sırtını çevirmiş.

 

Açıp kapasam çiçeğin yaprağını. Dikenler çıkartsam yüreğimden.

Tutunur mu uçurumdan gelinliğine. Var mıydım dersin.

Neredeyim diye sorarsın. Yok bile bir şey ifade etmez. Yasağın olmuştur aşk.

 

Nereye gitsem hep eksik bir yan.

Aşkı yaşatma şekillerim yeryüzünün tabansızlığında. Gönül balçık olunca temel almıyor.

Sular kirli olunca içilmiyor.

Güneş karanlığa dalınca aydınlatmıyor.

 

Odamın her yanı mektuplara gömülü. Sanki her satırda içimi iğneleyen tel örgü. Söylesene sevgilim,

Benim özgürlüğüm nerede. Söylesene,

Sendeki masumiyetim hangi hatırada.

 

Ver bana.

Ver de gitsin yaşamım.

Biliyorsun başka türlü gidemem. İyisiyle kötüsüyle ayrılmam için, Bana bir can gerek.

Senin mutlu ve huzurlu olabilmen için, Cesedimin suskunluğu gerek.

Kudret Alkan / Yazar ve Şair

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Pin It on Pinterest