Aşk Şiirleri Duygusal Dumanlı Ruh

Aşk Şiirleri Duygusal Dumanlı Ruh
Söylenenler içimdeki deli isyan.
Bu duman, bu ruh beni daha da coşturur, varlığın kafesinde.
Sessizleşen nöbetlerde dudakları sabaha çeviren.
Bir dilektir, bir dünyadır, sevmek.
Seni sen edenin bendeki kör noktası.
Ölmeye gidiyorum, ölümsüz bir biçimde. Nasıl davranacak, hiçliğin kızı. Acaba yeniden
sevişecek miyiz? Tuz ve yosun kokusunda denizleri çalkalayacak mıyız? Sonsuzluk denen
vakitte, kaç defa dirilişe kucak açacağız. Soruyorum kendime. Soruyorum umutsuzluk içeren
düşlerime. Her şey seni yazıyor işte. Baştan sona, katıksız ve şeffaf bir şekilde. Hala ilk günkü
gibi sarhoş kıyıların uzantısında cevapsız bir maske gibi.
Bir düşün, bir ah içinde kendi kendinde.
yüreğin filizlendiği çemberlerde gece mavisi bu bakış.
Bu son filmin içinde dile gelen bir Temmuz ayı.
Mevsimlerden yaz ve ben senin oyununun içinde köleyim.
Zincirler tüketiyorum, kendi karanlığımda.
Aslında kendimi boykot ediyorum,
Ölümün son anısında.

Kudret Alkan / Yazar ve Şair

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Pin It on Pinterest