Aşk Şiirleri Duygusal Aşk Şarabı

Aşk Şiirleri Duygusal Aşk Şarabı

Gerek acılara, gerekse umuda doğru koşar insan. Ey aşık! Sen gözyaşının şarabını içmişsin. Sen sarhoş bir umudun bekçiliğini üstlenen dirilişsin. Her şey, kendi yangınından türeyen bir gençlik. Sev beni, sevenlerin ötesinden. Bir ruhtur ki, patlayan dünyanın aynasında sükut olur. Bir ruh ki, seni bende doğuran nedenlerin başında gelir. Çalkala, acındaki böcekleri. Bakarsın, tiksinenlerin içinden geçer sessizliği.

 

Sessiz ol da dirilsin mahşerin atlıları.

Kanatlanan rüyaların umudunda bir düştür, inanç. Ve biriktirir, acının soytarı olmuş çaresizliğini.

İnsan oradaki ruh kadar melankoliktir, yalnızlığına. Ve bir gün kalabalıklaşır,

Kendi uyanışının mağarasında.

 

Utan!

Utan ki,

Meydan okuyan bir alıştırmacının içinde gözyaşının yetmezliği. Bir acı ne kadar vurulur, hıçkırıkta.

Sarhoş bir Tanrı’nın içinden geçen benim. Benim aşığın mektuplarındaki damla.

Ve bendendir,

Seni sende bitiren nokta.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Pin It on Pinterest