Aşk Şiirleri Damar Yorgun Güvercin

Aşk Şiirleri Damar Yorgun Güvercin

 

Ey umut. Ey güvercin. Ey diriliş. Ey uyanış…

 

Her şey kendi içinden sana tutunuyor. Güvercin ne kadar pişman, kuşlar ne kadar yorgun. Omuzlarımda bir diriliş türküsüdür ki, seni bende doğuran bir umuda dönüşür, geceler. Ve sabahların bitmek tükenmek bilmeyen acıları, odamdaki yastığa vurur. Sen bana yol aldıkça, gözlerim mektuplara düşen bir aşık olur.

 

Ne kadar geçti, acılardan.

Üstümde bir umut dalgası, başım duman olmuş.

Sen ki, aşkla dirilmenin geçidinde söylediğim kadın. Sen ki, benim biricik kadınım.

Söyle seninle beni.

Söyle içindeki adamı.

 

O ki, Tanrı’yı ateşe vermişse.

O ki, şehirleri yıkmışsa, hani uğruna aşk dedikleri. Geçit vermeyen şarkıların perişan seferberliğinde. Bitkin ve umuda aykırı hayatıyla.

Sana olan diriliş felsefesindeki aşkında.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Pin It on Pinterest