Aşk Şiirleri Damar Tuzlu Yaralar

Aşk Şiirleri Damar Tuzlu Yaralar

Ölmek mi, yoksa yaşamın tuzlu acısı mı? Denizlerin iskeletinde söylediğimiz şarkılar. Yokki,
beni yaşatacak sabahlar. Her şey nasıl da sen kokuyor. Sen söylüyorsun beni. Ben dinliyorum
mahşeri. Bir kıyamet kadar içimde çalkanan senin aşkın. Sensin, yol haritam. Uğruna
verdiğim onca mektup ve şiir. Her birinden dökülen kan. Ne olduysa, işte o an.Yaşamı ya da sevmeli deli kaderde.
Yastığımın notaları arasına düştüm.
Kurtarılmış bir şarkının azabında saklıdır, umut.
Acaba geçecek miyim, sendeki aşkı?
Bir gül, bir rüya olacak mıdır, içimde?
Geçiyor günler. Haftalar aylara, aylar yıllara karışarak içimde bir başkalaşım. Her şey kendi
içinden kopmuş da bir yerlere doğru akıyor. İnsan insanın hançeri, insan insanın laneti. Ne
yapıyorsak, kendimize aslında. Ne ekiyorsak, o da kendimize. Bir tutunmak gerek, dünyalara.
Bir yaşamak görsün, umudun şeffaf damlaları.
Seninle ya da sensiz geçenler.
İçimde olduğun başka, sensin bendeki aşkta.
Bir anlam veremedim, nasıl sevdiğime.
Sadece sevmek esti, içimden.
Oysa ben rüzgara aşık değildim.
Oysa ben yağmura sevdalıyım.
Aslında her şey,
Seni bende doğuran ve yaşatan.
Sen de yaşa,
Sabahın gizemli ellerini.
Bakarsın seni yaşatır,
Dualarımın var olma nedeni.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Pin It on Pinterest