Aşk Şiirleri Damar Sözler

Aşk Şiirleri Damar Sözler
Dağlarda yüzün. Hicran olsa tutkunun limanında sevişirken. Sen bana dokunduğun anda
tükenen bir yaşam. Ne kadar yenildim, kendi kavgamda. İlklerin baharıydı, bu tutku. Bu
dokunuş, bu ılık rüzgar, benimmiş. Her kaçışın öyküsünde çaresiz bir sızlanma. Limanlar
martıları kafese alırken, hiçlik karşı yaşama geçiyor. Ya da en kötüsünden bir aşk daha
doğuyor.
Ölüm bile benzemezken sana, ben yine öldüm, kendi imanımda. Bir film, bir dokunuş, bir
Yaradan, anlık olanların zamana olan isyanı. Bir anı ritmi içinde geçirdiğim onca boşluk.
Hepsi benmiş. Karşıda duran ölüm bana benzemiş. Hiç ettim işte. Günahı da, iyiliğin nabzını
da kendimden yaşadım. Vurdum, büktüm, kırdım.
Geçiyormuş. Ya da geçmeyen deli bir isyan, bu. Bu her şeyin kendi içinden yakalanışı. Bizim,
masum olan sonsuzluğumuzun yaşama olan inancı. Bir yerde kadın, bir yerde erkek olanların
birbirine olan çelişkisi. Kaç defadır insan avlıyoruz, bu cehennemde.
Söyle boşluk. Bilinen bir cennet var mı, benim dehamda? Yarım kalan bir odanın boş
duvarlarına yeminler sürüyorum. Sıva yaptığım gözyaşı bir yerde seni arıyor. Cevapsız bir
kaderin ince sitemlerinde beni ben eden, aynı zamanda seni senden düğümleyen bu şarkı, daha
ne kadar kavga edecek? Bir sonuçlanma, ya da eskiyen bir yaşamın parçası mı olacağım? Beni
daha ne kadar sürgün edeceksin, kendime. Bir doğum içinde kendime gelecek miyim? Yoksa
hala mucizenin şeffaf çekmesinde gülüşlerimi mi kovalayacağım?
Beni bul hain, beni bul bu gecenin ayazında.
Bir nefret, çiçekleri kavuştururmuş, toprağına.
Sevgi hep yağmuru mu söyler Allah aşkına.
Sen de yaşa gönlünden geçenleri.
Tutkunun limanlarında ayaklanan şarkılar hep aynı.
Hep senin kollarından süregelen bir fırtına.
Ah benim delirmiş martı kafesim.

Kudret Alkan / Yazar ve Şair

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Pin It on Pinterest