Aşk Şiirleri Ağlatan Rüyamda Her Gördüğüm Bir Bendir

Aşk Şiirleri Ağlatan Rüyamda Her Gördüğüm Bir Bendir

Dünya nokta olmuş, ben de onun içeriğini dolduruyorum. Gözüm dönmüş bir şekilde kendimi paranoyanın eksenine vermişim. Her şey geçiyor rüyalardan. Bir anlık kin ve nefret içinde kader çalınıyor. Aykırı bir çocukluk, ya da kendi kemiklerini sızlatan bir mezar. Nasıl yandıysak, devam ediyoruz çalmaya. Biz çaldıkça karşı ülkelere bombalar yağıyor. İhtiyarlar sokağa çıkıp, kedilere ciğer atıyor. Ya da ben bir güvercinin kanatlarında kendimi buluyorum. Nasıl olduysa, artık kendimi bir hiç kadar varlığa kürek çekerken buluyorum. Hiç içinde koskoca bir hiç. Nasıl yanmak insanı mutlu ediyorsa, ben de kendimi çekiyorum. Umuttan,

insandan, hayattan. Bu kavga son bulmasa da, birileri beni keşfeder. Birileri bana kim olduğumu söyler.

 

Ansızın gelen bir güneşte, şafağı ezberleyen paradigmalar gördüm. Onlar ki, kendi zincirlerini duvarlara taşıyan yalnız kumrulardı. Onlar ki, kendi ağlatılarını karantinalar altına alan bir rüya tabanıydı. Nasıl olduysa, her yanımız boyutsuzluk kokuyor. Fare ve kedi yan yana beraber vakit geçiriyor. Bir kere daha Tanrı’ya şükrediyorum. Bir kere daha O’nun için O’na dua ediyorum. Ve yok olmaya giden bir toz zerreciği gibi kendimi sevdaya bağışlıyorum. O beni affetmese de, ben onu affediyorum. Çünkü ben O’nu delice seviyorum. En derinimden, en yüzeyine kadar.

 

Sizler görmekte olduğunuz tarafından gözetlenmektesiniz. Çünkü sizler,

Kendiniz tarafından görünensiniz.

 

Son olarak dünya çalkantılı. Bir kere insanlar kendilerinden yoksun. Yüzeysellikte dolanan kör bir dünya bu. Herkesin içinde bir hiç kimse var. Belki de o hiç kimse, kıyamet denen döngüde bizi kendimize getirecek. O zaman kendimizin ne olduğunu yakından göreceğiz. Bir kez daha sevdaya kol kanat gereceğiz.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Pin It on Pinterest