İkisi de Kader

Bir şehir doğuyor, bir ıslık çalıyor sanki.
Sanki her dumanlı gözyaşı benim.
Seni sevmek doğaya özgü.
Bir melodi, bir kitap olsa da yıksa.
Canımın içinden seviyorum seni.

Yıllar var ki,
Bulmacalar ölümle yaşam arasında.
Sen daha doğarken bende.
Seninle olan sohbetim başka.
Sen beni tut, sen beni yudumla.

Rüzgarlar ve yağmurlar vardı.
İkisi de bende olandı.
Sen ki, benim iç sesim.
Sen ki, rüyalarımın içindeki kadın.
Mendilin diğer yakasındaki ağlatı.
Vurursan zinciri, alırsın sabahı.

Durma koş kendindeki şarkıya.
Bir vapur ol da sirenler çalsın.
Sen bendeki acıları duyumsa.
İnsanlığın geçtiği nokta.
Vicdan mı, yoksa merhamet mi?
İkisi de kadermiş oysa.

Kudret Alkan

Kitaplarım :

https://www.dr.com.tr/yazar/Kudret-Alkan/s=11949

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir