Bilemiyorum

Yüreğimden dumanlı.
Sevdanın ateşi göğsüme saplanıyor.
Yarı uyanık geziniyorum, aşkta.
İsmini söyleyemediğim yarınlar var.
Dudaklarımda uğuldayan acı.
Seni de kurtarmak gerek.

Söyle beni.
İsimsiz bulutların feryadıyım.
Güne ya da geceye doğru.
Dipteki fısıltılar hala dargın.
Gözlerimin içi de kırgın.
Yasakla beni, yasakla şiirleri.

Sensizim, neredeyim ben.
Bir düş var ki,
Seni ve beni kadere taşıyacak.
Yarınlar güneşe kavuşacak.
Biliyoruz, öfkemize mağlubuz.
Sonrası sataşan gözyaşı.
Sonrası duman olmuş devamı.

Bilemiyorum,
Tutkularım yol olmuş bağırıyor.
Ellerimde kanlı çiçekler.
Akıp gidiyorum ölüme doğru.
Belki de alay ediyorum her şeyle.
Belki, belki de hala seviyorum.
Bilinmiyor, sadece kavuşuyorsun.

Kudret Alkan / istanbul

Kitaplarım :

https://www.dr.com.tr/yazar/Kudret-Alkan/s=11949

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir