Kapanmayan Yolumsun

Unut gitsin, bu yürek seni sevmişse bir yerde kalmıştır. Günahlar geçerken sen hala aynı nefretin tohumunda. İkimizi de şehrin maskesinde yok eden bu değil mi? Kafam allak bullak, nedeni yok sevmenin. Her şey gün doğumunda oluşacak belki. Belki de çekip gidecek, nabzımdaki aşk. Yaşandı mı, yoksa bir yerde bitti mi? Kim sığabilir, yalnızlığın akortsuz dümenine. Bak bana, kemanım hala yorgun ve umutsuz. Kaç kere dinlendi, zamansızlığın şarkıları. Kaç kişi söyledi, aşk denen yoksunluğu. Tükendik mi, yoksa çıldırdık mı? Kurşunlar gökyüzünde ilerlerken biz hala aynı şiirde. Can çekişen, ya da acıları bir yerde sarmaya çalışan. Bizim öykümüzden, hani çocukça bakıştığımız günlerden. O anılar ki, Var oluşun ıslak mucizeleri. O bakışlar ki, Yüreğimin limitsizlik hasreti. Sana koştum, seninle büyüdüm ben. Gençtim, hatta çocuktum o zamanlar. Aşkla tanıştığımda başkaydım, o vakit değişmemiştim. Şimdi tanınmaz bir haldeyim. Şimdilerde senin hasretinin nöbetindeyim. Her şeye kavgalı, her kavgaya yaralı. Bendeki yürek hala sana sevdalı. Unutma, bu dünya gelip geçici. Kalan aşksa, gidenlere ne demeli? Konuşsam, eminim patlayacak duygular. Kim bilir hangi dağları yıkacağım? Kim bilir hangi okyanustan taşacağım? Anlamalısın, gerçekten bilmelisin. Bendeki adamın seni sevdiğini, Sen de görmelisin. Yüreğimin zamansız bir çağda ayaklandığına, Sen de şahit olmalısın. Aşk kendi bedelini öderken, Sen bendeki imkansız bir borçsun. Ruhum kendi kendisine yolculuk ederken, Sen bende kapanmayan bir yolsun. Aşk Şiirleri – Kapanmayan Yolumsun Kudret Alkan istanbul / 10.02.2016 Kitaplarım : https://www.dr.com.tr/yazar/Kudret-Alkan/s=11949

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir